Poema de hoxe 194: «As ondas son un soño curvo» de Miguel González Garcés
As ondas son un soño curvo.
Miguel González Garcés (1916-1989)
Poema de hoxe 194: «As ondas son un soño curvo» de Miguel González Garcés/en Autores, Poema_de_hoxe, Poesía/por bretemas
As ondas son un soño curvo.
Miguel González Garcés (1916-1989)
El Librero de Roald Dahl, ilustrada por Federico Delicado, é unha desas alfaias que nos agasalla o ano centenario do xenial autor de Cardiff. Aparecido en Play-boy en 1987, o relato é un retrato desapiadado dunha parella, o libreiro William Buggage, e a súa axudante, a señorita Tottle, que non respecta límites ningúns na súa acumulación (fraudulenta) de cartos e máis cartos. Que ninguén se leve a enganos, esta non é unha gabanza do noble oficio de libreiro de vello nin da bibliofilia como paixón pola descuberta e polo coñecemento nos libros. Esta é unha narración sobre a cobiza e a deslealdade afiada pola navalla do sarcasmo de Dahl, que o noso admirado Xesús Fraga traduciu coa precisión do cirurxián e a sensibilidade do pintor expresionista na escolla da paleta léxica. Un relato, pois, sobre a debacle moral, que non perdeu actualidade ningunha, que axiña relacionamos coas Presas fáciles de Miguelanxo Prado. Xaora, particular interese teño en salientar a coidada edición de Nórdica que na colección Ilustrados nunca defrauda.
Poema de hoxe 193: “Bolero” de Helena de Carlos/en Autores, Poema_de_hoxe, Poesía, Xerais/por bretemas
Por moi fermosa que sinta a vida
miña,
nada é se ninguén a conta.
Helena de Carlos, 1999 (Xerais, 2001)
Moito gozamos no serán de onte do concerto de Tatán no Meixón Frío de Redondela, o espazo entrerrúas da infancia do artista de Tanxarina, de Montse e doutras persoas por min tan queridas. Arroupado polas cordas de Pablo Vidal Mendoza, o piano de Alberto Vila, a percursión de Noli Torres e os coros de Branca Francés, Tatán destilou auténtico swing galego durante case dúas horas, seguindo o fío de Chapeu, o seu primeiro disco. As interpretacións de espírito jazzístico e intimista de fados como “Branca”, habaneiras como “Amores por terra” (que dedicou aos mariñeiros de Cesantes), baladas como “Veludo e algodón” ou a fantástica “Canción do contrabaixo”, mesturáronse con temas de fasquía popular retranqueira como “A Nona” ou “O político”, que o público redondelán asume como propios. Xaora, gustei tamén da iniciativa promovida por O café da vila e A tenda de Candelaria de organizar este tipo de concertos ao longo do verán, ocupando o espazo público urbano para a cultura e as artes, un camiño iniciado en Compostela moi eficaz para a visibilización da música galega. Magnífico serán con Tatán e a súa xente.
Poema de hoxe 192: «O son esquecido» de Eduardo Moreiras/en Autores, Poema_de_hoxe, Poesía/por bretemas
Toda Galicia déitase soñando.
Xa nada val ninguén.
Roula, terra miña, cabo do mundo,
tola de luz diviña
polo ceo.
Eduardo Moreiras, (Galaxia, 1974)
Poema de hoxe 191: “Da orixe II” de Xabier Paz/en Autores, Poema_de_hoxe, Poesía/por bretemas
Porque o mundo naceu inacabado
vimos indo.
Xabier Paz, Materia de Lucrecio (Xerais, 2006)
Poema de hoxe 190: “Poemas birollos para ler cos ollos” de Fran Alonso/en Autores, Poema_de_hoxe, Poesía, Xerais/por bretemas
A lúa lambe
o lenzo liso
do ceo
cada
noite
Fran Alonso, Poemas birollos para ler cos ollos (Xerais 2016)
Excelente serán literario no Festigal de onte, no que acompañamos a Manuel Rivas e Manuel Iglesias Turnes, que asinaron exemplares e a Ledicia Costas que presentou na Galería das Letras Jules Verne e o secreto das mulleres planta, a novela coa que gañou o Premio Lazarillo de literatura xuvenil 2015.
Comezou a súa intervención Ledicia Costas encadrando esta súa obra no catálogo de novelas viguesas recentes como Cabalos e lobos de Fran P. Lorenzo ou Os fillos do mar de Pedro Feijoo, “que están conformando unha auténtica nova cartografía novelística da cidade de Vigo”. Explicou, despois, como xurdiu a novela, “que tivo moito que ver coa relación que a miña nai mantén coas plantas e cos meus recordos de infancia co mundo vexetal”. “MIña nai ten unha habilidade especial para coidar as súas plantas e a súa horta, algo que herdou do meu avó”. “Eu tiña moitas ganas de escribir unha novela portagonizada por mulleres con corpo de muller e alma de planta”. “Ademais, tiña interese en ficcionar a vida dun escritor. Escollín a Jules Verne xa que me pareceu incrible que visitase Vigo en dúas ocasións e que en 20.000 leguas baixo os mares se localizase na ría de Vigo antes de visitala”. “Un autor importante na miña infancia desque lin Miguel Strogoff, novela á que seguiron moitas outras”.
Ledicia Costas salientou a importancia que quixo tivese na novela a relación entre aciencia e a tecnoloxía, que concretou na amizade entre Jules Verne e Antonio Sanjurjo Badía, o empresario vigues propietario de La Industriosa. “Verne era un visionario, atento a todos os avances tecnolóxicos”. “Quixen que os datos históricos tivesen un peso relevante, de xeito que mesturados cos trama de ficción ofrecesen un texto sólido, demostrando que dende o local pode achegarse ao universal”. “Henning Mankel, que ambientou as súas novelas en Skania, unha rexión sueca que conta un millón douscentos mil habitantes, conseguiu que fose un espazo literario universal. Por que non imos conseguilo en Galicia”.
Poema de hoxe 189: «Alba de gloria» de Castelao/en Autores, Nacionalismo, Poema_de_hoxe, Poesía/por bretemas
Que a fogueira do esprito siga quentando as vosas vidas e que a fogueira do lume nunca deixe de quentar os vosos fogares.
Castelao, Alba de Gloria (25 de xullo de 1948)
Poema de hoxe 188: «Cóbrega» de Marcos Abalde Covelo/en Autores, Poema_de_hoxe, Poesía, Xerais/por bretemas
Talvez a utopía
sexa o abraio
de ver medrar
o trigo na proclama
Marcos Abalde Covelo, Exhumación (Xerais, 2016)

Manuel Bragado Rodríguez (Vigo, 1959) é mestre, editor e activista cultural. Orientador do CEIP de Laredo e CEIP de Cedeira de Redondela, foi director de Edicións Xerais de Galicia S.A. (1994-2018).
