Está vendo o arquivo da categoría » #poemadehoxe

O sol apaixonado despídese con ceos ardentes
da máxica serra onde nacen os cabalos de vento.

Xosé Guillermo, Cabalos de Vento, Curros de Pedra (Xerais, 2009)

Poema de hoxe 206: “Cabalos de Vento, Curros de Pedra” de Xosé Guillermo

O vento deixaba camelias de soma
na lumieira murcha da súa triste boca.

Federico García Lorca, Seis poemas galegos (1935)

Poema de hoxe 205: «Noiturno do adolescente morto» de Federico García Lorca

O sol estraño e fero! Bola de pan manela,
aperta da parenta e bicos dos miniños.

Manuel Luís Acuña, Fírgoas (1933)

Poema de hoxe 204: “Pillou a lúa ao lombo” de Manuel Luís Acuña

Falarás a nossa língua
e as tuas palavras abrirão
os caminhos da vida.

Séchu Sende,  A República das palavras (A través, 2015)

Poema de hoxe 203: «Falarás a nossa língua» de Séchu Sende

Dáme de respirar,
arquitecto da caricia.

Marcos Abalde Covelo, Exhumación (Xerais, 2016)

Poema de hoxe 202: «A Caeira» de Marcos Abalde Covelo